Seagreen

Een eigen plek. Mijn plek. Het klinkt mooi, en dat is het ook. Geluk, dat is het juiste woord – maar nu overheerst vooral de angst. Ik ben nerveus. Ik lees door ellenlange contracten, regels op regels, een taal die alleen bedoeld lijkt om mensen zoals ik op het verkeerde been te zetten. Alles wat ik weet, weet ik alleen. Geen tweede blik die mij bijstaat, geen samenspel. Dit huis is voor mij, niet voor “ons.” Alleen voor mij. Als kind stelde ik me dit anders voor. Misschien niet makkelijker, maar zeker niet zo eenzaam. Ik dacht dat ik samen met iemand een huis zou kopen. Samen. Niet ik alleen. En die gedachte vreet aan me. Nachtenlang blijf ik eraan denken, verward tussen koude dekens en kussens die niet de warmte brengen die ik zoek. Alsof de kou in feite een spiegel is van de leegte die ik nu voel. Deze valkuil zag ik niet aankomen. Ik plan, altijd, vooruit. Maar ergens ben ik blijven plannen met de illusie dat ik niet alleen zou zijn. Telkens plan ik alsof er iemand naast me staat, ...

“Does anyone date anymore?” Today, the authorities tell us that courtship is in crisis. But when Moira Weigel dives into the history of sex and romance in modern America, she discovers that authorities have always said this. Ever since young men and women started to go out together, older generations have scolded them: That’s not the way to find true love. The first women who made dates with strangers were often arrested for prostitution; long before “hookup culture,” there were “petting parties”; before parents worried about cell phone apps, they fretted about joyrides and “parking.” Dating is always dying. But this does not mean that love is dead. It simply changes with the economy. Dating is, and always has been, tied to work.  Lines like “I’ll pick you up at six” made sense at a time when people had jobs that started and ended at fixed hours. But in an age of contract work and flextime, many of us have become sexual freelancers, more likely to text a partner “u still u...